« قال المولوى قدس سره : آسمانهاست در ولايت جان * كارفرماى آسمان جهان » كه اين بيت چنان كه مستحضريد از حكيم « سنايى غزنوى » است و نه مولوى . البته اين اشتباه مىتواند از كاتب متن نيز بوده باشد كه بعيد مىنمايد . و يا رباعى ذيل را به « نور الدين عبد الرحمن جامى » منسوب مىدارد : « اى آينه‌ى جمال شاهى كه تويى * وى نسخه‌ى نامه‌ى الهى كه تويى بيرون ز تو نيست آنچه در عالم هست * از خود بطلب هرآنچه خواهى كه تويى » اما اين رباعى ظاهرا از آثار « بابا افضل كاشانى » است . به هر روى اين اثر در « ليلهء غرّه ربيع المولود » سال 1342 هجرى قمرى به پايان رسيده است و « احمد بن محمد هزارجريبى مروج الشريعة » آن را به سال 1347 قلمى كرده است . اين كتاب در محرم سال 1349 هجرى قمرى به صورت چاپ سنگى چاپ و منتشر شده است . در تصحيح اين كتاب از نسخه‌ى اقدم آنكه پيشتر بدان اشارت رفت ، استفاده شده است . البته در كتابخانه‌هاى عمومى و ملى ، نسخه‌ى خطى ديگرى از اين اثر معرفى و شناسايى نشده است . اين نسخه به خط نسخ به روى كاغذ فرنگى نوشته شده است و داراى جلد مقوايى است . متن داراى 148 برگ است ( 16 * 22 ) ، و خط آن نيز نسبتا خوش است . اين نسخه با علامت « دا » در پاى صفحات مشخص شده است . علاوه بر اين نسخه‌ى خطى از دو چاپ سنگى اثر نيز در تصحيح متن استفاده شده است . چاپ سنگى به سال 1330 هجرى قمرى در قطع خشتى صورت گرفته ، و خط آن نسخ است . در مقدمه اين كتاب آمده است : « مخفى نماناد كه اين كتاب مستطاب شرح گلشن راز كه از تأليفات و توضيحات خاطر وقّاد و ذهن نقّاد جناب